Στη Σμύρνη μια γάτα έγινε το μεγάλο αστέρι του μπαλέτου «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»

Η τραγική ιστορία αγάπης του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας είχε μια απρόσμενη και εντελώς μη σαιξπηρική κατάληξη κατά τη διάρκεια της περιοδείας του ρωσικού μπαλέτου στην Τουρκία. Τη στιγμή της μεγαλύτερης δραματικής έντασης της παράστασης, στη σκηνή εμφανίστηκε ένας κοκκινωπός γάτος και αμέσως τράβηξε πάνω του όλη την προσοχή του κοινού, αποσπώντας την από την τραγωδία.

Το ασυνήθιστο περιστατικό σημειώθηκε στις 10 Ιουνίου στη Σμύρνη, κατά τη διάρκεια της παράστασης του θεάτρου «Αυτοκρατορικό Ρωσικό Μπαλέτο». Η παράσταση δόθηκε σε υπαίθριο αμφιθέατρο, όπου οι απρόσμενοι επισκέπτες στη σκηνή δεν αποτελούν και τόσο σπάνιο φαινόμενο. Ωστόσο, ακριβώς αυτός ο χνουδωτός «καλλιτέχνης» διάλεξε για την εμφάνισή του την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Όταν, σύμφωνα με την πλοκή, ο Ρωμαίος είχε ήδη πιει το δηλητήριο και κειτόταν ακίνητος, ενώ οι θεατές ανέμεναν την κορύφωση της τραγωδίας, στη σκηνή βγήκε αργά ένας κοκκινωπός γάτος. Αντί να περάσει αδιάφορα, το ζώο ενδιαφέρθηκε για τον πρωταγωνιστή και άρχισε να παίζει με το χέρι και τα μαλλιά του. Το κοινό αντέδρασε αμέσως με γέλια και χειροκροτήματα.

Για τους θεατές αυτό έγινε ένα από τα πιο τρυφερά στιγμιότυπα της βραδιάς. Για τους καλλιτέχνες, όμως, η κατάσταση αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη.

Η ερμηνεύτρια του ρόλου της Ιουλιέτας, η πρίμα μπαλαρίνα και βραβευμένη σε διεθνείς διαγωνισμούς Λαρίσα Κορσακόβα, παραδέχτηκε ότι εκείνη τη στιγμή δεν ένιωσε χαρά, αλλά επαγγελματική απογοήτευση.

Σύμφωνα με την ίδια, ο γάτος εμφανίστηκε ακριβώς τη στιγμή που η δραματική ένταση είχε φτάσει στο μέγιστο. Στη μουσική ακολούθησε μια σύντομη παύση, η οποία έπρεπε να ενισχύσει το συναισθηματικό αποτέλεσμα της τραγικής σκηνής, όμως αντί για την τεταμένη σιωπή η καλλιτέχνιδα άκουσε τα γέλια της αίθουσας.

Η Κορσακόβα σημείωσε ότι το κύριο πρόβλημα δεν ήταν το ίδιο το ζώο, αλλά το γεγονός ότι οι θεατές βγήκαν ακαριαία από τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία τους είχε οδηγήσει η παράσταση καθ’ όλη τη διάρκειά της.

«Είναι αδύνατο να επαναφέρεις τον θεατή στο ίδιο ακριβώς κλίμα και στην ίδια κατάσταση στην οποία τον είχα οδηγήσει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης», εξήγησε η μπαλαρίνα.

Παράλληλα, η καλλιτέχνιδα τόνισε ότι αγαπά τα ζώα και η ίδια είναι ιδιοκτήτρια ενός γάτου και δύο σκύλων. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της παράστασης δεν ήταν απλώς η Λαρίσα Κορσακόβα, αλλά η Ιουλιέτα, και γι’ αυτό δεν μπορούσε να διακόψει τη δράση και να απομακρύνει τον απρόσμενο συμμετέχοντα στα παρασκήνια.

Η ίδια η σκηνή αποδείχθηκε τόσο ασυνήθιστη, που γρήγορα διαδόθηκε στα κοινωνικά δίκτυα. Στα δημοσιευμένα πλάνα φαίνεται ο γάτος να νιώθει απολύτως άνετα ανάμεσα στα σκηνικά και τους καλλιτέχνες, σαν να αποτελεί πλήρες μέλος της παράστασης. Πολλοί χρήστες παραδέχτηκαν ότι ακριβώς χάρη στον χνουδωτό επισκέπτη ενδιαφέρθηκαν για πρώτη φορά για το μπαλέτο.

Πάντως, τα περισσότερα σχόλια δεν αφορούσαν τόσο τον ίδιο τον γάτο, όσο την αυτοκυριαρχία των καλλιτεχνών. Το κοινό εντυπωσιάστηκε από το γεγονός ότι οι ερμηνευτές των βασικών ρόλων κατάφεραν να διατηρήσουν τη σοβαρότητά τους και να φέρουν εις πέρας μέχρι το τέλος μία από τις πιο συναισθηματικά βαριές σκηνές της παγκόσμιας κλασικής δημιουργίας, παρά τα γέλια στην αίθουσα και την απρόσμενη παρέμβαση του τετράποδου «ηθοποιού».

Για την Τουρκία τέτοια περιστατικά μοιάζουν απολύτως φυσιολογικά. Οι γάτες εδώ χαίρουν ιδιαίτερου σεβασμού και κινούνται ελεύθερα στους δρόμους, στις πλατείες, στα καφέ, στα καταστήματα και ακόμη και σε ιστορικά αξιοθέατα. Οι ντόπιοι φροντίζουν παραδοσιακά τα αδέσποτα ζώα, γι’ αυτό και η εμφάνιση μιας γάτας στη θεατρική σκηνή θεωρήθηκε από πολλούς ακόμη μία υπενθύμιση ότι στην Τουρκία οι γάτες ζουν με τους δικούς τους κανόνες.

Και αν στην αρχική εκδοχή του Σαίξπηρ το τέλος του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας» κάνει τους θεατές να κλαίνε, στη Σμύρνη μια πορτοκαλόχρωμη γατίσια αυτοσχεδιαστική παρέμβαση κατάφερε να μετατρέψει την τραγωδία σε μια στιγμή που το κοινό θα θυμάται για πολύ καιρό ακόμη. Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία της παγκόσμιας σκηνής ο πρωταγωνιστής του φινάλε του διάσημου έργου να μην ήταν καθόλου ο Ρωμαίος ή η Ιουλιέτα, αλλά ένας γάτος που βρέθηκε τυχαία στην παράσταση.