Στην ΤΔΒΚ κουράστηκαν να περιμένουν: γιατί οι Τουρκοκύπριοι ζητούν όλο και πιο έντονα λύση στη σύγκρουση που διαρκεί μισό αιώνα

Νέα έρευνα έδειξε ότι η πλειονότητα των κατοίκων του βόρειου τμήματος του νησιού δεν είναι πλέον πρόθυμη να συμβιβαστεί με το status quo, αλλά ταυτόχρονα δεν εμπιστεύεται απόλυτα κανένα σενάριο επίλυσης

Για σχεδόν μισό αιώνα, το Κυπριακό παραμένει ένα από τα πιο παρατεταμένα προβλήματα στην Ευρώπη. Όλο αυτό το διάστημα, το διαιρεμένο νησί έγινε μια συνηθισμένη πραγματικότητα, ωστόσο τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η υπομονή των Τουρκοκυπρίων εξαντλείται.

Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Μελέτης Μετανάστευσης, Ταυτότητας και Δικαιωμάτων (CMIRS), το 65,09% των κατοίκων τάσσεται υπέρ της επίτευξης συμφωνίας για το Κυπριακό, ενώ το 59,96% θεωρεί την υφιστάμενη κατάσταση μη αποδεκτή. Η έρευνα διεξήχθη τον Ιούνιο του 2026 με τη μέθοδο της προσωπικής συμπλήρωσης ερωτηματολογίου, σε δείγμα 500 ατόμων.

Το αίτημα για αλλαγή γίνεται ολοένα ισχυρότερο

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η κοινωνία είναι όλο και λιγότερο πρόθυμη να συμβιβαστεί με την απουσία λύσης.

Σύμφωνα με τη διευθύντρια του CMIRS, Μινε Γιουτζέλ, το status quo δεν γίνεται πλέον αντιληπτό από σημαντικό μέρος των κατοίκων ως βιώσιμη στρατηγική. Οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από την αβεβαιότητα, η οποία επηρεάζει την οικονομία, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής.

Τη μεγαλύτερη υποστήριξη συγκέντρωσε το μοντέλο της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, που βασίζεται στην πολιτική ισότητα. Το θεωρεί αποδεκτό το 75,94% των συμμετεχόντων στην έρευνα.

Ωστόσο, δεν υπάρχει ακόμη εμπιστοσύνη σε κανένα σενάριο

Η έρευνα ανέδειξε ένα σημαντικό παράδοξο: ενώ υποστηρίζουν την ομοσπονδία, το 63,52% των υποστηρικτών της αναγνωρίζει ταυτόχρονα ότι η συγκεκριμένη επιλογή τους προκαλεί ανησυχία.

Αυτό δείχνει ότι η κοινωνία υποστηρίζει την ίδια την ιδέα της επίλυσης, αλλά αμφιβάλλει για τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμοστεί και για τις συνέπειες που θα έχει.

Το μοντέλο της συνομοσπονδίας θεωρεί αποδεκτό το 61,37% των ερωτηθέντων, ενώ την ιδέα ενός ενιαίου κράτους υποστήριξε μόλις το 25,95%. Παράλληλα, οι ερευνητές επισημαίνουν τη σταδιακή αύξηση της υποστήριξης προς την τελευταία επιλογή, συνδέοντάς την με την απογοήτευση από την έλλειψη προόδου.

Οι μισοί κάτοικοι είναι έτοιμοι να ζήσουν ξανά μαζί

Ενδιαφέρον είχε και η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με τη δυνατότητα να ζήσουν ξανά μαζί με τους Ελληνοκύπριους.

Το ενδεχόμενο αυτό υποστήριξε το 50,31% των ερωτηθέντων. Σύμφωνα με τη Μινε Γιουτζέλ, η κοινωνία εμφανίζεται ουσιαστικά διχασμένη στη μέση: κάποιοι είναι έτοιμοι για συνύπαρξη, ενώ άλλοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την ιδέα αυτή με επιφύλαξη. Αυτό σημαίνει ότι για μια μακροπρόθεσμη ειρήνη δεν θα απαιτηθεί μόνο πολιτική συμφωνία, αλλά και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των κοινοτήτων.

Η βασική πηγή ανησυχίας είναι η αβεβαιότητα

Η έρευνα δείχνει ότι το Κυπριακό παραμένει ένας από τους βασικούς παράγοντες κοινωνικής ανησυχίας.

Έτσι, το 88,38% των συμμετεχόντων ανησυχεί για τη διαρκή αβεβαιότητα, το 82,36% φοβάται την αποτυχία των διαπραγματεύσεων, το 92,58% — την ενίσχυση της διεθνούς απομόνωσης, ενώ το 91,98% θεωρεί ότι η απουσία λύσης θα συνεχίσει να περιορίζει την οικονομική ανάπτυξη.

Πάνω από το 90% των ερωτηθέντων εξέφρασε επίσης ανησυχία για την κατάσταση στον τομέα της ενέργειας και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων συμφωνιών που υπέγραψε η ελληνοκυπριακή πλευρά.

Η κοινωνία αναζητά όχι το ιδανικό μοντέλο, αλλά μια λειτουργική λύση

Ακόμη και η ιδέα της δημιουργίας δύο κρατών δεν γίνεται αντιληπτή ως ξεκάθαρη διέξοδος: το 44,09% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι και αυτό το σενάριο τους προκαλεί ανησυχία.

Σύμφωνα με τη Μινε Γιουτζέλ, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι κάτοικοι του βόρειου τμήματος της Κύπρου δεν είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν άνευ όρων ένα συγκεκριμένο μοντέλο επίλυσης. Το βασικό τους αίτημα σήμερα είναι μια λύση που θα μπορεί να διασφαλίσει την ασφάλεια, την πολιτική σταθερότητα και τις οικονομικές προοπτικές.

Ακριβώς αυτό το αίτημα, και όχι η προσήλωση σε μια συγκεκριμένη πολιτική φόρμουλα, αποτελεί το βασικό μήνυμα της νέας έρευνας του CMIRS.