Μετά το σχολείο — στο πουθενά: πώς στην Κύπρο ξεχνούν τους νέους με αναπηρίες

Η ιστορία του 26χρονου Πέτρου με εγκεφαλική παράλυση αποκαλύπτει τη «αόρατη» πραγματικότητα πολλών οικογενειών στην Κύπρο. Μέχρι τα 21 του πήγαινε σε ειδικό σχολείο, είχε πρόγραμμα, δραστηριότητες και κοινωνική επαφή. Μετά την αποφοίτηση — καμία κρατική δομή: περνά όλη τη μέρα στο σπίτι και η μητέρα του μιλά για οπισθοδρόμηση και πλήρη έλλειψη στήριξης.

Το πρόβλημα είναι συστημικό: για άτομα με αναπηρία άνω των 21 ετών υπάρχουν ελάχιστα κέντρα ημερήσιας φροντίδας ή δομές που να αντικαθιστούν το σχολείο. Οι οικογένειες μένουν μόνες με τη φροντίδα, χωρίς ανάσα και χωρίς προοπτικές για τα ενήλικα παιδιά τους.

Οργανώσεις για τα δικαιώματα του παιδιού καλούν το κράτος να δημιουργήσει ένα βιώσιμο σύστημα στήριξης — με κέντρα ημέρας, υποστηριζόμενη διαβίωση και προγράμματα απασχόλησης, ώστε «η ζωή να μην τελειώνει στα 21».