„Enterosgel” niespodziewanie stał się biohackiem w anglojęzycznym internecie

Preparat, który wielu mieszkańców obszaru postsowieckiego zna jako środek na biegunkę i zatrucia pokarmowe, niespodziewanie zyskał nowe życie w anglojęzycznym internecie. Użytkownik X o pseudonimie FarvingCo, którego imię brzmi Gunnar, opowiedział obserwującym o „biohacku” z „Enterosgelem” i stwierdził, że codziennie rano przyjmuje porcję preparatu prosto z tubki. Kilka dni później opublikował nawet osobny bezpłatny poradnik, w którym obiecuje wyjaśnić, kiedy dokładnie przyjmuje środek, w jakiej ilości i z czym go łączy.

Autora szczególnie zainteresował fakt, że preparat dobrze znany rosyjskojęzycznej publiczności jest dla niego wyraźnie tańszy na Cyprze niż w Szwecji. Jak twierdzi, na wyspie „Enterosgel” kosztuje mniej dzięki dużej rosyjskojęzycznej społeczności, podczas gdy w Szwecji za ten sam produkt trzeba zapłacić znacznie więcej. Nie udało się jednak niezależnie zweryfikować przedstawionego przez niego porównania cen w obu krajach. Na Cyprze preparat rzeczywiście jest sprzedawany: na przykład 90-gramowa tubka jest obecnie dostępna w jednej z aptek internetowych za €12,65, a opakowanie 225 g — za €21,67. W Szwecji 225-gramowa tubka w jednym ze sklepów internetowych kosztuje 326,59 korony szwedzkiej.

Interesująca jest również historia samego preparatu. „Enterosgel” nie jest nowym zachodnim produktem wellness: podstawę preparatu — polihydrat polimetylosiloksanu — opracowano w ZSRR pod koniec lat 70. i na początku lat 80. XX wieku. Badania prowadzono w Kijowie, a produkcja przemysłowa rozpoczęła się w 1991 roku. W latach 90. preparat zarejestrowano w Ukrainie i Rosji pod nazwą handlową Enterosgel. Dziś jest sprzedawany już w kilkudziesięciu krajach; oficjalna strona marki wskazuje 42 rynki, na których preparat jest dostępny w aptekach lub w internecie.

W istocie „Enterosgel” należy do enterosorbentów: działa w obrębie przewodu pokarmowego i fizycznie wiąże określone substancje, po czym jest wydalany z organizmu. W Wielkiej Brytanii przeprowadzono duże randomizowane badanie preparatu w przypadku zespołu jelita drażliwego z biegunką; jego wyniki opublikowano w 2022 roku w czasopiśmie Gut. Nie byłoby jednak właściwe przekształcanie preparatu w uniwersalną codzienną „tabletkę detoksykującą” ani obowiązkowy element zdrowego stylu życia wyłącznie na podstawie wiralowych postów na X: wskazania medyczne i sposób stosowania to zupełnie co innego niż osobisty biohack użytkownika mediów społecznościowych.

Na tym właśnie polega paradoks obecnego trendu: preparat stworzony kilkadziesiąt lat temu przez radzieckich specjalistów i od dawna stosowany w krajach byłego ZSRR jest teraz odkrywany na nowo przez anglojęzycznych użytkowników jako mało znany „sekret” z innej kultury medycznej. Historia FarvingCo pokazuje, jak stary środek apteczny może w ciągu kilku postów przekształcić się w modny trend wellness — przy czym najpierw zostaje ponownie odkryty w internecie, a dopiero potem okazuje się, że dla milionów ludzi od dawna nie jest żadną nowością.