Από το γραφείο στο νερό: γιατί οι κάτοικοι της Ελβετίας γυρίζουν σπίτι μέσω του ποταμού

Το καλοκαίρι, στις ελβετικές πόλεις Βασιλεία και Βέρνη, μπορεί κανείς να δει ένα ασυνήθιστο θέαμα: μετά το τέλος της εργάσιμης ημέρας, οι άνθρωποι δεν βιάζονται προς τα λεωφορεία ή τα αυτοκίνητα, αλλά αλλάζουν ρούχα, βάζουν τα ρούχα και τους φορητούς υπολογιστές τους σε αδιάβροχες σακούλες και… επιστρέφουν σπίτι ακολουθώντας τη ροή του ποταμού. Με την πρώτη ματιά αυτό μοιάζει με viral βίντεο από τα social media, όμως για πολλούς ντόπιους αποτελεί εδώ και καιρό μέρος της αστικής κουλτούρας.

Βασιλεία: το ποτάμι αντί για δρόμο

Η πιο γνωστή τέτοια παράδοση υπάρχει στη Βασιλεία. Τους ζεστούς μήνες, χιλιάδες κάτοικοι της πόλης αξιοποιούν τη ροή του Ρήνου για να φτάσουν γρήγορα και ευχάριστα στη σωστή συνοικία. Μπαίνουν στο νερό πιο πάνω κατά μήκος του ποταμού, ξαπλώνουν ανάσκελα ή κολυμπούν ήρεμα, και το ρεύμα τούς μεταφέρει μόνο του για αρκετά χιλιόμετρα κατά μήκος του ιστορικού κέντρου.

Το κύριο σύμβολο αυτού του ασυνήθιστου τρόπου μετακίνησης είναι η έντονα χρωματιστή αδιάβροχη σακούλα Wickelfisch («τυλιγμένο ψάρι»). Μέσα της βάζουν ρούχα, παπούτσια, κινητό, πορτοφόλι και άλλα αντικείμενα. Στη συνέχεια τυλίγουν το πάνω μέρος της σακούλας αρκετές φορές και κλείνουν το κούμπωμα. Στο εσωτερικό παραμένει αέρας, γι’ αυτό η σακούλα όχι μόνο προστατεύει τα πράγματα από το νερό, αλλά και επιπλέει στην επιφάνεια, κολυμπώντας δίπλα στον ιδιοκτήτη της.

Σήμερα το Wickelfisch έχει γίνει ένα από τα σύμβολα της Βασιλείας. Πωλείται σε τουριστικά καταστήματα, ενώ το καλοκαίρι μπορεί κανείς ακόμη και να το νοικιάσει στο τουριστικό κέντρο της πόλης.

Βέρνη: παρόμοια παράδοση στον ποταμό Άαρ

Παρόμοια εικόνα συναντά κανείς και στη Βέρνη, όπου οι κάτοικοι αγαπούν να επιπλέουν κατά μήκος του ποταμού Άαρ. Εδώ χρησιμοποιούν επίσης ειδικές αδιάβροχες «Aare Bags», που επιτρέπουν να πάρουν μαζί τους τα πράγματά τους και να μην ανησυχούν ότι θα βραχούν.

Αν και στο διαδίκτυο αυτός ο τρόπος μετακίνησης συχνά αποκαλείται «ο δρόμος για το σπίτι μετά τη δουλειά», οι ίδιοι οι Ελβετοί εξηγούν ότι για τους περισσότερους πρόκειται μάλλον για ένα ευχάριστο καλοκαιρινό τελετουργικό και έναν τρόπο να δροσιστούν μετά την εργάσιμη ημέρα, παρά για πλήρη αντικατάσταση των μέσων μαζικής μεταφοράς. Κάποιοι πράγματι ολοκληρώνουν τη διαδρομή κοντά στο σπίτι τους, αλλά πολλοί το κάνουν αποκλειστικά για ξεκούραση.

Όλα ξεκίνησαν από καθαρό νερό

Αυτή η παράδοση κατέστη δυνατή χάρη στους εξαιρετικά καθαρούς ελβετικούς ποταμούς. Οι αρχές της Βασιλείας δημοσιεύουν μάλιστα συστάσεις για ασφαλές μπάνιο και παρακολουθούν καθημερινά τη θερμοκρασία του νερού, τη στάθμη του ποταμού και την ταχύτητα του ρεύματος. Το κολύμπι επιτρέπεται μόνο όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες.

Στη Βασιλεία πραγματοποιείται επίσης κάθε χρόνο μια μαζική κατάβαση στον Ρήνο, κατά την οποία χιλιάδες συμμετέχοντες κατευθύνονται ταυτόχρονα προς τα κάτω με το ρεύμα. Από την ακτή αυτό μοιάζει με πραγματικό πολύχρωμο ποτάμι από φωτεινές αδιάβροχες σακούλες.

Όχι αστική συγκοινωνία, αλλά καλοκαιρινή παράδοση

Παρά τις viral δημοσιεύσεις στα social media, ο ισχυρισμός ότι οι κάτοικοι της Βασιλείας και της Βέρνης «πηγαίνουν μαζικά από τη δουλειά σπίτι κολυμπώντας» είναι κάπως υπερβολικός. Ναι, πολλοί πράγματι αξιοποιούν τη ροή του ποταμού μετά το τέλος της εργάσιμης ημέρας, όμως πρόκειται κυρίως για μια εποχική αστική παράδοση, για αναψυχή και για έναν τρόπο να ξεφύγουν από τη ζέστη, και όχι για μια πλήρη εναλλακτική των μεταφορών.

Παρόλα αυτά, αυτή η ασυνήθιστη συνήθεια παραμένει εδώ και χρόνια ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα καλοκαιρινά χαρακτηριστικά των ελβετικών πόλεων και εξακολουθεί να εκπλήσσει τους τουρίστες από όλο τον κόσμο.