Οι κατασκευαστές μνήμης κατηγορήθηκαν για τεχνητή δημιουργία έλλειψης RAM

Οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές μνήμης RAM — Samsung Electronics, SK Hynix και Micron Technology — βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας νέας, ηχηρής δικαστικής διαμάχης στις ΗΠΑ. Στο ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας κατατέθηκε ομαδική αγωγή, στην οποία οι εταιρείες κατηγορούνται για συνεννόηση, τεχνητό περιορισμό των αποστολών DRAM και αύξηση των τιμών της μνήμης.

Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι οι κατασκευαστές μείωσαν σκόπιμα την παραγωγή της συνηθισμένης DRAM ακριβώς τη στιγμή που η παγκόσμια ζήτηση αυξήθηκε απότομα λόγω της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης, των cloud υπηρεσιών και των data centers. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αιτούντων, οι εταιρείες μετέφεραν τις παραγωγικές τους δυνατότητες σε πιο κερδοφόρα μνήμη HBM, που χρησιμοποιείται σε επιταχυντές ΤΝ, ενώ ταυτόχρονα διατηρούσαν την έλλειψη της παραδοσιακής μνήμης RAM. Αυτό, όπως αναφέρεται στην αγωγή, οδήγησε σε ραγδαία αύξηση των τιμών για τα modules μνήμης σε υπολογιστές, φορητούς υπολογιστές και smartphones.

Οι συντάκτες της αγωγής εισήγαγαν μάλιστα τον δικό τους όρο — RAMpocalypse («Αποκάλυψη της RAM»). Κατά την άποψή τους, η κρίση δεν ήταν φυσική συνέπεια της έκρηξης της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά αποτέλεσμα συντονισμένων ενεργειών των τριών εταιρειών, οι οποίες ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας αγοράς DRAM.

Αν το δικαστήριο κρίνει βάσιμες τις κατηγορίες, οι κατασκευαστές ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με αποζημιώσεις πολλών δισεκατομμυρίων. Αποζημιώσεις θα διεκδικήσουν τόσο απλοί καταναλωτές όσο και εταιρείες που αγόραζαν συσκευές και εξαρτήματα με μνήμη RAM σε διογκωμένες τιμές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες κατηγορίες δεν ακούγονται για πρώτη φορά. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές DRAM είχαν ήδη κριθεί ένοχοι για διεθνή σύμπραξη στον καθορισμό τιμών και είχαν καταβάλει μεγάλα πρόστιμα. Αργότερα κατατέθηκαν νέες ομαδικές αγωγές εναντίον τους, όμως μέρος αυτών απορρίφθηκε από τα δικαστήρια λόγω έλλειψης αποδείξεων. Η νέα υπόθεση βασίζεται στα γεγονότα των τελευταίων ετών και επιχειρεί να αποδείξει ότι η πρακτική του περιορισμού των αποστολών θα μπορούσε να επαναληφθεί σε συνθήκες ραγδαίας αύξησης της ζήτησης για μνήμη για την ΤΝ.

Προς το παρόν πρόκειται μόνο για κατηγορίες και καμία από τις εταιρείες δεν έχει κριθεί ένοχη. Ωστόσο, αν οι ενάγοντες καταφέρουν να αποδείξουν την ύπαρξη συνεννόησης, η υπόθεση μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες αντιμονοπωλιακές δίκες στην ιστορία της αγοράς ημιαγωγών.