Więzienie pomogło mężczyźnie uwolnić się od uzależnienia

«Nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo jestem uzależniony od telefonu, dopóki nie trafiłem do więzienia».

Takie wyznanie złożył były polityk z Cincinnati P.G. Sittenfeld, który opublikował osobisty esej w The Wall Street Journal. Jego historia szybko stała się viralem, ponieważ skłania do refleksji: czy smartfony rzeczywiście w niezauważalny sposób kierują naszym życiem?

W styczniu 2024 roku Sittenfeld dobrowolnie stawił się w federalnym więzieniu w stanie Kentucky, aby odbyć karę. Zanim przekroczył próg zakładu karnego, wykonał ostatni telefon do żony ze swojego iPhone’a. Wtedy nawet nie przypuszczał, że rozstanie z telefonem okaże się jednym z najbardziej niezwykłych i ważnych doświadczeń w jego życiu.

Jak pisze autor, w pierwszych dniach brak smartfona był odczuwalny niemal fizycznie. Ciągle łapał się na tym, że chce sprawdzić powiadomienia, przeczytać wiadomości albo odruchowo wyjąć telefon z kieszeni. Dopiero po pewnym czasie zrozumiał, jak bardzo urządzenie kierowało jego uwagą na długo przed uwięzieniem.

Najbardziej nieoczekiwanym odkryciem było to, że bez ciągłych powiadomień życie zaczęło wydawać się spokojniejsze. Autor pisze, że zniknęły typowe niepokój, pośpiech i poczucie nieustannej gonitwy. W ich miejsce pojawiła się umiejętność dostrzegania tego, co dzieje się wokół, dłuższego skupiania się na jednej myśli i uważniejszego słuchania innych ludzi.

Sittenfeld przyznaje, że przed trafieniem do więzienia uważał stałą dostępność za normę współczesnego życia. Jednak to właśnie przymusowy cyfrowy detoks pokazał mu, ile czasu i wewnętrznej energii każdego dnia pochłaniały niekończące się powiadomienia, poczta elektroniczna i media społecznościowe.

Historia spotkała się z szerokim odzewem w internecie nie tylko ze względu na niezwykłą fabułę, lecz także dlatego, że wiele osób rozpoznało w niej siebie. Dziś przeciętny użytkownik sprawdza smartfon dziesiątki, a czasem nawet setki razy dziennie, często nie zdając sobie z tego sprawy. Właśnie dlatego coraz więcej psychologów zaleca regularne organizowanie «cyfrowych przerw»: wyłączanie zbędnych powiadomień, ograniczanie czasu spędzanego przed ekranem i spędzanie przynajmniej kilku godzin dziennie bez telefonu.

Sam Sittenfeld podkreśla, że nie romantyzuje pobytu w więzieniu. Paradoks polega jednak na tym, że właśnie przymusowe rozstanie ze smartfonem pomogło mu dostrzec własne uzależnienie i przemyśleć relację z technologiami. Jak mówi, po wyjściu na wolność nie chciał już wracać do wcześniejszego nawyku życia w nieustannym strumieniu powiadomień.