Cypryjski sąd przyznał status uchodźczyni ofierze małżeństwa przymusowego

Administracyjny Sąd ds. Ochrony Międzynarodowej Republiki Cypryjskiej uchylił decyzję Służby ds. Azylu i oficjalnie uznał za uchodźczynię obywatelkę Sierra Leone. Wnioskodawczyni przybyła na Cypr w lutym 2021 roku przez północną część wyspy i wystąpiła o ochronę, заявив о многолетнем домашнем и сексуальном насилии, принудительном браке в 17 лет и насильственном прохождении калечащей операции на половых органах (женского обрезания). Po zapoznaniu się z materiałami sprawy sędzia Elena Riga uznała zeznania kobiety za w pełni wiarygodne i unieważniła wcześniejsze postanowienie o deportacji.

Pierwotna odmowa cypryjskich organów migracyjnych dobitnie pokazuje biurokratyczną skostniałość i formalistyczne podejście do rozpatrywania trudnych ludzkich losów. Służba ds. Azylu cynicznie zaklasyfikowała wieloletnią niewolę, pobicia prowadzące do poronienia oraz okaleczający zabieg chirurgiczny jako «spór prywatny», który rzekomo nie podlega międzynarodowym kryteriom prześladowania. Urzędnicy woleli zignorować fakt, że w Sierra Leone podobne praktyki mają charakter systemowy — za mąż przed osiągnięciem pełnoletności wydaje się tam około 30% dziewcząt, a okaleczającym zabiegom w ramach lokalnych zwyczajów poddawanych jest nawet 83% kobiet, co pozbawia ofiarę możliwości uzyskania realnej ochrony państwa w kraju pochodzenia.

Obecny wyrok cypryjskiego sądu ma znaczenie nie tylko dla konkretnej wnioskodawczyni, ale także dla całej praktyki orzeczniczej na wyspie, ponieważ wymusza dostosowanie lokalnego wymiaru sprawiedliwości do współczesnych europejskich standardów. Prawnicy z kancelarii M. Papaloizu zdołali wykazać, że Służba ds. Azylu przeprowadziła powierzchowną weryfikację i dopuściła się zaniedbania, nie zlecając specjalistycznej ekspertyzy medycznej. Decyzja sądu przeciwdziała próbom władz zamiatania pod dywan problemu instytucjonalnej przemocy ze względu na płeć i w pełni odpowiada najnowszemu orzecznictwu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który uznaje małżeństwa przymusowe i zabiegi okaleczające za niepodważalną podstawę do przyznania statusu uchodźcy.