Ο δημοσιογράφος Μπασαράν Ντουζγκιούν κυκλοφόρησε μυθιστόρημα στη Βρετανία και ετοιμάζει το τρίτο βιβλίο του για το 2027

Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Μπασαράν Ντουζγκιούν, ο οποίος εργάζεται στο επάγγελμα εδώ και περίπου 40 χρόνια, δήλωσε στο πρακτορείο ΤΑΚ ότι το πρώτο του μυθιστόρημα κυκλοφόρησε στη Βρετανία σε αγγλική μετάφραση και ότι ετοιμάζει το τρίτο βιβλίο του για το 2027.

Το πρώτο μυθιστόρημα, «Öksüz Atlar Ülkesinde», εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 και παρέμεινε για μεγάλο διάστημα στις λίστες των μπεστ σέλερ στην Κύπρο. Τον Μάιο του τρέχοντος έτους, ο βρετανικός εκδοτικός οίκος Olympia Publishers κυκλοφόρησε την αγγλική μετάφρασή του με τον τίτλο «Orphaned Horses Land». Τον Φεβρουάριο του 2025 κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του Ντουζγκιούν, «Pembe Boyalı Oda».

Το τρίτο μυθιστόρημα, «Tanrının Öldüğü Yer», έχει προγραμματιστεί για το 2027. Η υπόθεσή του εκτυλίσσεται λίγο πριν από το 1974 και αμέσως μετά, ενώ η αφήγηση γίνεται από την οπτική γωνία ενός δημοσιογράφου που ονομάζεται Μπαρίς.

Ο Ντουζγκιούν στράφηκε στην πεζογραφία κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Όπως είπε, η αναγκαστική παύση τού έδωσε χρόνο να επανεξετάσει τόσο το επάγγελμά του όσο και τη ζωή του: η βιασύνη που υπήρχε πριν από την πανδημία σταμάτησε και εμφανίστηκε πολύς ελεύθερος χρόνος. Παράλληλα,认为ίζει ότι ο Τύπος έπαψε να αποτελεί την «τέταρτη εξουσία» και μετατράπηκε σε φερέφωνο και μηχανισμό προπαγάνδας, ενώ ο αναγνώστης μιας εφημερίδας 30–40 σελίδων αντικαταστάθηκε από τον αναγνώστη μίας παραγράφου στο κινητό.

Ο Ντουζγκιούν κατατάσσει τα βιβλία του στα ιστορικά μυθιστορήματα για τους Τουρκοκύπριους. Όπως είπε, επισκέφθηκε ειδικά όλα τα σημεία όπου διαδραματίζονται: ένα μοναστήρι στα βουνά της κεντρικής Ιταλίας, ένα πολωνικό στρατιωτικό νεκροταφείο και το χωριό Φασλί πάνω από την Πόλη, όπου διανυκτέρευσε και συζήτησε για πολλή ώρα με τους κατοίκους.

Στα μυθιστορήματά του, ο συγγραφέας ξεχωρίζει τρεις «μεταφορές της ορφάνιας» στην ιστορία των Τουρκοκυπρίων: το 1878, όταν η διοίκηση του νησιού πέρασε στους Βρετανούς· την περίοδο της Συνθήκης της Λωζάννης, όταν ένα μέρος της κοινότητας έφυγε για την Ανατολία — μια διαδικασία που συνεχίστηκε έως το 1934–1935· και τα γεγονότα από τον Δεκέμβριο του 1963, όταν οι άνθρωποι έφευγαν σε γειτονικά χωριά και σε ένα σπίτι ζούσαν έως και τρεις οικογένειες. Ο Ντουζγκιούν επισημαίνει ότι αυτό το μέρος της ιστορίας δεν διδάσκεται στα σχολεία.