Dziennikarz Başaran Düzgün wydał powieść w Wielkiej Brytanii i przygotowuje trzecią książkę na 2027 rok

Turecko-cypryjski dziennikarz Başaran Düzgün, który pracuje w zawodzie od około 40 lat, powiedział agencji TAK, że jego debiutancka powieść ukazała się w Wielkiej Brytanii w angielskim przekładzie, a trzecią książkę przygotowuje na 2027 rok.

Pierwsza powieść «Öksüz Atlar Ülkesinde» ukazała się w grudniu 2024 roku i przez długi czas utrzymywała się na listach bestsellerów na Cyprze. W maju tego roku brytyjskie wydawnictwo Olympia Publishers opublikowało jej angielskie tłumaczenie pod tytułem «Orphaned Horses Land». W lutym 2025 roku ukazała się druga książka Düzgüna — «Pembe Boyalı Oda».

Trzecia powieść, «Tanrının Öldüğü Yer», jest zaplanowana na 2027 rok. Jej akcja rozgrywa się krótko przed 1974 rokiem i bezpośrednio po nim, a narracja prowadzona jest z perspektywy dziennikarza o imieniu Barış.

Düzgün zaczął pisać prozę podczas pandemii. Jak powiedział, przymusowa przerwa dała mu czas na przewartościowanie zarówno zawodu, jak i własnego życia: zgiełk, który panował przed pandemią, ucichł, a on zyskał dużo wolnego czasu. Jednocześnie, jego zdaniem, prasa przestała być «czwartą władzą» i przekształciła się w tubę oraz aparat propagandowy, a czytelnika gazety liczącej 30–40 stron zastąpił czytelnik jednego akapitu w telefonie.

Düzgün zalicza swoje książki do powieści historycznych o Turkach cypryjskich. Jak powiedział, specjalnie odwiedził wszystkie miejsca, w których rozgrywa się akcja: klasztor w górach środkowych Włoch, polski cmentarz wojskowy oraz wieś Fasli nad Poli, gdzie nocował i długo rozmawiał z miejscowymi mieszkańcami.

W swoich powieściach pisarz wyróżnia trzy «metafory sieroctwa» w historii Turków cypryjskich: rok 1878, gdy administracja wyspy przeszła w ręce Brytyjczyków; okres traktatu lozańskiego, gdy część społeczności wyjechała do Anatolii — proces ten trwał do lat 1934–1935; oraz wydarzenia od grudnia 1963 roku, gdy ludzie przenosili się do sąsiednich wsi, a w jednym domu mieszkały po trzy rodziny. Düzgün zauważa, że tej części historii nie naucza się w szkołach.