Νέα τάση στον κόσμο: οι γονείς περνούν όλο και συχνότερα τις συνεντεύξεις εργασίας αντί για τα παιδιά τους

«Η μαμά θα τα εξηγήσει όλα» — ένα αστείο που απρόσμενα έγινε πραγματικότητα. Οι εργοδότες έρχονται όλο και συχνότερα αντιμέτωποι με το γεγονός ότι οι γονείς νεαρών υποψηφίων δεν βοηθούν απλώς στην αναζήτηση εργασίας, αλλά κυριολεκτικά αναλαμβάνουν τον έλεγχο ολόκληρης της διαδικασίας πρόσληψης. Εντοπίζουν οι ίδιοι τις αγγελίες, τηλεφωνούν στους υπεύθυνους προσλήψεων, συζητούν τον μισθό και τις συνθήκες εργασίας, συνοδεύουν τα παιδιά τους στις συνεντεύξεις και παρεμβαίνουν ακόμη και κατά τη διάρκειά τους, απαντώντας αντί για εκείνα στις ερωτήσεις.

Για τη νέα τάση γράφει το Business Insider, επικαλούμενο ειδικούς του HR και συμβούλους σταδιοδρομίας. Σύμφωνα με τους ίδιους, τέτοιες περιπτώσεις έχουν πάψει να αποτελούν εξαίρεση. Ορισμένοι γονείς επικοινωνούν εκ των προτέρων με τον εργοδότη για να μάθουν αν η θέση είναι κατάλληλη για το παιδί τους, άλλοι απαιτούν λεπτομερή ανατροφοδότηση μετά την απόρριψη, ενώ οι πιο επίμονοι παρίστανται στις διαδικτυακές συνεντεύξεις, παραμένοντας εκτός κάμερας και υποδεικνύοντας τις απαντήσεις.

Η τάση αυτή εκδηλώνεται πιο έντονα στις ΗΠΑ, όπου το φαινόμενο των «γονέων-ελικοπτέρων» (helicopter parents) μελετάται εδώ και πολλά χρόνια. Σύμφωνα με έρευνες της υπηρεσίας Zety, περίπου το 20% των εκπροσώπων της γενιάς Z έχει πάει τουλάχιστον μία φορά σε συνέντευξη μαζί με τους γονείς του, ενώ περισσότεροι από τους μισούς επαγγελματίες του HR παραδέχονται ότι έχουν αντιμετωπίσει παρεμβάσεις γονέων στη διαδικασία πρόσληψης. Παρόμοια περιστατικά καταγράφονται όλο και συχνότερα επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Κίνα, όπου οι γονείς συχνά διαπραγματεύονται με τους εργοδότες για λογαριασμό των ενήλικων παιδιών τους.

Οι ειδικοί συνδέουν την εξέλιξη αυτή με το φαινόμενο της υπερπροστασίας. Οι γονείς της γενιάς των millennials και της γενιάς X έχουν συνηθίσει να συμμετέχουν ενεργά στη ζωή των παιδιών τους — πρώτα στο σχολείο, στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο και τώρα και στην αναζήτηση εργασίας. Πρόσθετοι παράγοντες είναι ο υψηλός ανταγωνισμός στην αγορά εργασίας, η οικονομική αστάθεια και η επιθυμία των γονέων να εξασφαλίσουν στο παιδί τους το πιο άνετο δυνατό ξεκίνημα στην καριέρα του.

Ωστόσο, για τους εργοδότες μια τέτοια συμπεριφορά αποτελεί συχνότερα ανησυχητικό σημάδι. Οι εταιρείες περιμένουν να δουν έναν ανεξάρτητο υποψήφιο, ικανό να παίρνει αποφάσεις, να διαπραγματεύεται και να αναλαμβάνει την ευθύνη για την εργασία του. Όταν αντί για εκείνον παίρνουν την πρωτοβουλία η μητέρα ή ο πατέρας του, οι υπεύθυνοι προσλήψεων αρχίζουν να αμφιβάλλουν για το αν ένας τέτοιος εργαζόμενος θα μπορέσει να εργαστεί αποτελεσματικά χωρίς συνεχή υποστήριξη.

Ακόμη κι αν ο υποψήφιος λάβει προσφορά εργασίας, τα προβλήματα συχνά συνεχίζονται και μετά την ένταξή του στην εταιρεία. Οι ειδικοί του HR επισημαίνουν ότι οι νεαροί εργαζόμενοι, τους οποίους οι γονείς συνόδευαν σε όλα τα στάδια της πρόσληψης, συχνά δυσκολεύονται να λαμβάνουν αποφάσεις μόνοι τους, αποφεύγουν την ευθύνη και περιμένουν διαρκώς λεπτομερείς οδηγίες από τον προϊστάμενό τους. Ως αποτέλεσμα, η περίοδος προσαρμογής μπορεί να διαρκέσει σημαντικά περισσότερο.

Στη Βόρεια Κύπρο δεν υπάρχουν ακόμη επίσημα στατιστικά στοιχεία για παρόμοιες περιπτώσεις, ωστόσο οι προϋποθέσεις για την εμφάνιση μιας τέτοιας τάσης έχουν ήδη διαμορφωθεί. Οι νέοι εδώ συχνά συνεχίζουν να ζουν με τους γονείς τους μέχρι την ηλικία των 30 ετών, οι οικογενειακοί δεσμοί παραμένουν πολύ ισχυροί και η αναζήτηση εργασίας γίνεται συχνά μέσω προσωπικών γνωριμιών και συστάσεων. Σε μια σχετικά μικρή αγορά εργασίας, με περιορισμένο αριθμό καλά αμειβόμενων θέσεων, οι γονείς συχνά βοηθούν ενεργά τα παιδιά τους να βρουν δουλειά. Προς το παρόν, αυτό αφορά κυρίως την αναζήτηση επαφών και τις συστάσεις, όμως οι ειδικοί δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η Βόρεια Κύπρος να αντιμετωπίσει με τον καιρό τις ίδιες τάσεις που παρατηρούνται ήδη στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες.

Οι ειδικοί στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού τονίζουν: ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσουν οι γονείς το ενήλικο παιδί τους να χτίσει την καριέρα του δεν είναι να περάσουν τη συνέντευξη αντί για εκείνο, αλλά να του επιτρέψουν να επικοινωνήσει μόνο του με τον εργοδότη, να κάνει λάθη, να αποκτήσει εμπειρία και να μάθει να παίρνει τις δικές του αποφάσεις. Αυτές ακριβώς οι ιδιότητες εκτιμώνται σήμερα από τους εργοδότες όχι λιγότερο από τις επαγγελματικές δεξιότητες.