Sąd Najwyższy Cypru zasądził od państwa 100 000 euro w sprawie dwóch osób zaginionych od 1974 roku

Sąd Najwyższy Cypru jednogłośnie uznał, że Republika Cypryjska naruszyła art. 2 i 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w sprawie dwóch mieszkańców wsi Stroggylos, którzy zaginęli 15 sierpnia 1974 roku. Państwo zobowiązano do wypłaty ich bliskim 100 000 euro tytułem zadośćuczynienia za krzywdę niemajątkową oraz zwrotu kosztów postępowania.

Obaj mężczyźni byli nieuzbrojeni. Z przedstawionych sądowi zeznań wynika, że ze wsi zabrali ich mieszkańcy — również obywatele Republiki Cypryjskiej, a nie wojskowi. Los zaginionych do dziś pozostaje nieznany.

Wyrok uchylił orzeczenie Sądu Okręgowego w Nikozji z 2017 roku, który oddalił pozew złożony przez rodziny w 2009 roku. Sąd Najwyższy uznał, że państwo nie przeprowadziło ukierunkowanego, specjalistycznego i intensywnego śledztwa, a jednolite podejście do wszystkich spraw osób zaginionych „nie zostało dostosowane do konkretnych okoliczności” tej sprawy.

Sąd osobno wskazał, że obowiązek przeprowadzenia skutecznego śledztwa obowiązuje niezależnie od tego, czy przestępstwo zostało popełnione przez organy państwowe, czy osoby prywatne. Działalność Komitetu ds. Osób Zaginionych nie wyczerpuje wymogów art. 2 konwencji: jego mandat ogranicza się do ustalenia, czy dana osoba żyje, czy zmarła, i nie obejmuje poszukiwania sprawców. Sąd nie uznał chaosu po wydarzeniach z 1974 roku za usprawiedliwienie.

„Niezdolność państwa do przeprowadzenia skutecznego śledztwa w rozsądnym terminie przez dziesięciolecia pozbawiła skarżących możliwości poznania prawdy” i pozostawiła ich „w stanie nieustającego cierpienia” — stwierdzono w wyroku. Sąd podkreślił, że rekompensata pieniężna została przyznana nie jako korzyść, lecz jako uznanie naruszenia i próba przywrócenia bliskim utraconej godności.