Na granicy Albanii i Grecji znajduje się największa ze znanych pajęczyn: żyje w niej ponad 111 tysięcy pająków

Naukowcy dokonali niezwykłego odkrycia w Jaskini Siarkowej, położonej niedaleko granicy Albanii i Grecji. Znaleziono tam największą znaną dotąd kolonię pajęczyn, pokrywającą około 106 metrów kwadratowych — to mniej więcej połowa kortu tenisowego. Według szacunków badaczy w tym „pajęczym мегапolisie” żyje ponad 111 tysięcy pająków.

Podziemne miasto z tysięcy pajęczyn

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że ściany jaskini pokrywa jedna gigantyczna pajęczyna. W rzeczywistości jest to złożony system tysięcy oddzielnych lejowatych sieci, splecionych ze sobą i tworzących jedną kolonię.

Podczas badań naukowcy obliczyli, że żyje tu około 69 tysięcy pająków gatunku Tegenaria domestica i ponad 42 tysiące przedstawicieli gatunku Prinerigone vagans.

Naukowa sensacja

Największa wartość odkrycia nie polega wyłącznie na rozmiarach kolonii.

Po raz pierwszy naukowcy zarejestrowali współistnienie dwóch gatunków pająków, które w normalnych warunkach nie żyją razem. Co więcej, przedstawiciele Tegenaria domestica są zdolni polować na mniejsze Prinerigone vagans, jednak w jaskini pokojowo współistnieją, tworząc jedną kolonię.

Dlaczego było to możliwe?

Badacze uważają, że wszystko za sprawą niezwykłych warunków panujących w Jaskini Siarkowej.

Panuje tu absolutna ciemność, a podstawę lokalnego ekosystemu stanowią bakterie czerpiące energię ze związków siarki. Żywią się nimi liczne drobne owady, które z kolei są pokarmem dla pająków.

Według szacunków specjalistów w jaskini mogą jednocześnie przebywać miliony muszek i innych drobnych muchówek. Dzięki takiemu obfitemu źródłu pożywienia pająki praktycznie nie muszą konkurować o jedzenie, co najprawdopodobniej pozwoliło obu gatunkom współistnieć w jednej przestrzeni.

Dlaczego to odkrycie jest ważne

Badanie wykazało, że populacje pająków żyjących w Jaskini Siarkowej różnią się już od swoich powierzchniowych krewnych. Naukowcy uważają, że długotrwała izolacja i ekstremalne warunki stopniowo zmieniają ich zachowanie i genetykę.

Ta wyjątkowa kolonia może pomóc badaczom lepiej zrozumieć, jak zwierzęta przystosowują się do życia w ekstremalnym środowisku i dlaczego czasem nawet naturalne drapieżniki są w stanie żyć pokojowo obok siebie, jeśli warunki pozwalają uniknąć konkurencji.