Arnavutluk ve Yunanistan sınırında bilinen en büyük örümcek ağı kolonisi var: içinde 111 binden fazla örümcek yaşıyor

Bilim insanları, Arnavutluk ile Yunanistan sınırına yakın bulunan Sülfür Mağarası'nda alışılmadık bir keşif yaptı. Burada bugüne kadar bilinen en büyük örümcek ağı kolonisi bulundu; yaklaşık 106 metrekarelik bir alanı kaplıyor — bu da aşağı yukarı bir tenis kortunun yarısı demek. Araştırmacıların tahminine göre bu “örümcek megakentinde” 111 binden fazla örümcek yaşıyor.

Binlerce örümcek ağından oluşan yeraltı kenti

İlk bakışta mağaranın duvarları tek bir dev örümcek ağıyla kaplı gibi görünüyor. Oysa bu, birbirine dolanmış binlerce ayrı huni biçimli ağdan oluşan ve tek bir koloni meydana getiren karmaşık bir sistem.

Araştırma sırasında bilim insanları burada Tegenaria domestica türünden yaklaşık 69 bin örümcek ve Prinerigone vagans türünden 42 binden fazla birey bulunduğunu hesapladı.

Bilimsel sansasyon

Bulguların asıl değeri yalnızca koloni büyüklüğünde yatmıyor.

Bilim insanları ilk kez, normal koşullarda bir arada yaşamayan iki örümcek türünün birlikte varlığını kayda geçirdi. Dahası, Tegenaria domestica temsilcileri daha küçük Prinerigone vagans bireylerini avlayabiliyor; ancak mağarada onlar uyum içinde bir arada yaşıyor ve tek bir koloni oluşturuyor.

Bu nasıl mümkün oldu?

Araştırmacılara göre bunun nedeni Sülfür Mağarası'nın olağan dışı koşulları.

Burada tam bir karanlık hüküm sürüyor ve yerel ekosistemin temelini kükürt bileşiklerinden enerji alan bakteriler oluşturuyor. Bu bakterilerle beslenen çok sayıda küçük böcek de, sırayla örümcekler için yiyecek oluyor.

Uzmanların tahminine göre mağarada aynı anda milyonlarca sinek ve diğer küçük iki kanatlı böcek bulunabiliyor. Bu kadar bol av sayesinde örümceklerin yiyecek için neredeyse hiç rekabet etmesi gerekmiyor; bu da muhtemelen iki türün aynı alanda bir arada yaşamasını sağladı.

Bu keşif neden önemli?

Araştırma, Sülfür Mağarası'nda yaşayan örümcek popülasyonlarının yüzeyde yaşayan akrabalarından şimdiden farklılaştığını gösterdi. Bilim insanları, uzun süreli izolasyon ve aşırı koşulların zamanla onların davranışını ve genetiğini değiştirdiğini düşünüyor.

Bu benzersiz koloni, araştırmacıların hayvanların aşırı çevre koşullarında yaşama nasıl uyum sağladığını ve koşullar rekabetten kaçınmaya izin verdiğinde bazen doğal yırtıcıların bile neden barış içinde bir arada yaşayabildiğini daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir.